unnamed-010.gif

darbeicindedarbegif.gif

YAZARLAR

Tüm Yazıları Nahit Duru

Oyuna dönüşen demokrasi tükenir

10.05.2016 12:06

CHP yazmak istemiyorum, ancak yazmadan da olmuyor. 

CHPli Umut Oran, "Salı atışmaları, AKPyi besliyor, son verilmeli" demiş. Kanımca, Oran çok haklı... 

Geçenlerde yakın tarihten ders alınmadığını, siyasetin tıkandığını, muhalefetin de üzerine düşeni yapmadığını yazmıştım.

Şimdi sizi 36 yıl önceye götürmek istiyorum.

6 Eylül 1980 tarihinde, yani darbeden 6 gün önce; CHP Genel Başkanı Bülent Ecevit Petrol İş Sendikasının genel kurulununda şöyle konuşmuştu:

 Türkiyede sanki bir maç oynanıyor. Bu maçta sahada siyasal partiler ve siyaset adamları var. Toplumun büyük kesimi ise, tribünlerde seyirci...Sahada oynanan kavgalı, dövüşlü, tatsız, sıkıcı ve sabır taşırıcı bir maçtır. Bu maçı izlemekten usananlar, kendi takımlarına kızar olmuştur. "

Uzun süredir günümüzde sahaya inen yalnızca bir kişi var, o da Cumhurbaşkanı... Bir de Onun izin verdiği oranda miting yapan, şimdilerde boşlukta dolaşan AKP Genel Başkanı Ahmet Davutoğlu... 

Muhalefet ise ortalarda görünmüyor.

Ecevit, Petrol-İşte konuşmasını şöyle sürdürmüştü:

"...İşçiler genellikle tribündeki seyirciler arasında yer alıyor... Orada bir yanlışlık var. 

Ama bence asıl yanlışlık, demokratik siyasal mücadelenin bir tür seyirlik maç sanılmasıdır. Öyle bir maç ki, seyirciler tribünlerde pasif durumda. Sahada oynayan takımlar aynı.."

Şimdi siyasiler, sahada olmasa bile grup toplantılarında salıdan salıya konuşuyorlar, izleyenler ise yalnızca parti militanları. 

İşçiler, halk ne yazık ki bu toplantılarda yok. Özellikle işçiler, siyasetten kopmuş, sendikasızlaştırılmış, ellerine geçen asgari ücret veya onun da altında bir para ile yaşam derdine düşmüşler.

Bülent bey o konuşmasında demokrasilerde olması gerekeni de anlatmıştı:

"...Toplum tribünde seyirci, partiler de sahada oyuncu durumunda olursa, yalnızca partilerle politikacılar soyunup sahaya çıkar...Halk da tribünde seyirci gibi kalırsa demokrasi gerçeklik kazanmaz. Demokrasinin böyle sanıldığı, böyle uygulandığı bir ülkede siyaset, giderek çirkin ve anlamsız bir oyuna dönüşür. Tıpkı Türkiyede olduğu gibi..

Sonunda korkarım ki, biri çıkar düdüğü çalar Oyun bitti, herkes evine der ve bir anlamsız oyuna dönüşen demokrasi de böylece sona erer. "

Bülent Ecevit, sanki bugünü anlatmış tam 36 yıl önce... "oyuna dönüşen demokrasi de böylece sona erer " diyerek de son noktayı koymuş.

Ecevit, o gün "düdük" diyerek bir askeri darbeyi işaret etmişti kuşkusuz.

Günümüzde, ana muhalefet CHP ve muhalefet  "oyun bitti" diyen, "tek yetkili olduğunu" söyleyen bir kişi yokmuş gibi davranıyor... Her halde düdüğü çalmasını bekliyor. "Düdük çalınca iş işten geçmiş olmayacak mı ?" sorusunu bile sormadan...

Burada bizim düdükten kastımız, askeri bir darbe kesinlikle değildir, muktedir olan sivillerin demokrasiyi rafa kaldırma ihtimalidir. 

Ecevit,  tarihi diye nitelenebilecek konuşmasında işçileri sahaya inmeye şöyle çağırmıştı:

"Tribünden sahaya ininiz. İşçi hareketinin ortak politikasını ve stratejisini Anayasa ve yasalar çerçevesinde saptayınız. Yalnız işçileri değil, tüm çalışanlarınızı köylüsüyle memuruyla hayatını çalışarak kazanmış olanları düşünerek, gözeterek bir strateji saptayınız... O zaman siz de kurtulursunuz, demokrasi de kurtulur. Demokrasimiz, o zaman gerçek işleyen ve halka mutluluk getiren bir demokrasi olur ve sahada kavga biter."

Ülkemizde kavga her gün özellikle tırmandırılırken demokrasi bitmek, bitirilmek üzere ama CHP hala farkında değil.

Atatürkün, İnönünün, Ecevitin yani CHP genel başkanlığı yapmış bu önderlerin koltuğunda bugün oturanın kılı kıpırdamıyor, yalnızca seyrediyor. 

Yani, Ecevitin sahaya inmesini istediği işçileri, halkı, çalışanları harekete geçirmesi gerekenler, seyirci gibi davranıyor. 

Ve siyasetçiler; bizleri, "dövüşlü, tatsız, sabır taşırıcı" Cumhuriyetin kuruluş felsefesinden her gün uzaklaşan, demokrasiden, sosyal devlet ilkelerinden yoksun bir politikanın parçası yapmaya çalışıyorlar. 

Aziz Nesinin bir sözü var, günümüze "cuk" oturan.

"Bir gün bu memleketin yanağına öpücük, başucuna da bir not bırakıp gideceğim:
Öyle güzel uyuyordun ki, uyandırmaya kıyamadım diyerek."

Bu sözü ana muhalefet partisine uyarlayın, olsun bitsin....

Eğitim